غرور یکی از مرضهای قلبی است که انسان را از درون تهی میکند و اعمال و رفتار انسان را نابود میکند و در حقیقت به جای اینکه پروردگار بیهمتا را پرستش کند از نفس، مال، مقام و علمش بتی ساخته و آنها را عبادت میکند.

راستی در گفتار و کردار، انسان را محبوب دلها و منبع شایسته اعتماد برای مردم میسازد. در حالی که ریا و نفاق و دروغ، افزون بر آنکه شخص را در جامعه و پیش خدا، بی اعتبار میسازد، سبب گسستن پیوندهای اجتماع

قالَ الْحُسَيْنُ عليه السلام: لا اَفْلَحَ قَوْمِ اشْتَرَوْا مَرْضاةَ الْمَخْلُوقِ بِسَـخَطِ الْخـالِقِ.

امام حسين عليه السلام فرمود: ملّتى كه خشنودى مخلوقین و مردم را با خشم خالق(آنها) معامله كند هرگز رستگار نخواهد شد.

عوالم، ج 17، ص 234

دلدار ما با هفتاد و دو قربانی
به مصاف عشق میرود
میرود تا رسم دلدادگی بیاموزد
میرود سر میدهد، که بفهمیم معنای سربلندی را
دست میدهد، که تا عالم باقیست، دست خلایق را بگیرد
غریب میشود که غریب نمانیم
میرود تا راه و رسم قربانی شدن را به ابراهیم و هزاران
نسل بعد او نشان دهد.

#ماندگار همچو حسین

حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) فرمود: «همانا رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمود: مثل امام، چونان کعبه است که بر گردش میچرخند و او بر گرد چیزی نمیچرخد».(بحارالانوار، ج 36، ص 353)

#ماندگار همچو حسین

حسین جان!
چندیست که مرا با دنیای دنیاییها کاری نیست
میخواهم هرجا که هستم
در دنیای تو باشم
دلم پیش تو باشد...
مرا بخر
فقط برای خودت....

عشق یک سینه و هفتاد دو سر میخواهد...

عشق یک سینه و هفتاد و دو سر میخواهد
بچه بازیست مگر عشق؟جگر میخواهد
سمت پاهای پر از پینه بیا برگردیم
آی هم قصه ی دیرینه .بیا برگردیم

مگر نه اشک زیباترین شعر و بی تاب ترین محبت و پر گدازترین ایمان و تب دار ترین احساس و خالصترین «گفتن» و لطیف ترین «دوست داشتن» است که همه در کوره دل به هم آمیخته و ذوب شده و قطره ای گرم شده اند به نا

پرچم زدهاند از غم تو کوچه به کوچه
انگار، عوض کرده زمین، پیرهنش را...